اجتماعی فرهنگی ۳ دیدگاه »

مطالعه این مقاله  به دانشجویان عزیز کازشناسی عزیز تاریخ و تمدن ملل اسلامی توصیه می گردد. ………………………………………………………………………………………………………….

فصلنامه تخصصی تاریخ اسلام، تابستان ۱۳۹۰،  شماره ۴۰اوحمدو دکتر عباس احمدوند*

به رغم فراوانی متون کهن جغرافیای تاریخی در میان ایرانیان و با وجود آن که در دهه‌های اخیر درسی با عنوان «جغرافیای تاریخی» در دانشگاه‌های کشور تدریس می‌شود و پژوهشگرانی به پژوهش و مطالعه در این زمینه اشتغال دارند، مفهوم و مصداق این دانش بین رشته‌ای، همچنان دچار ابهام و گاه آمیختگی با دیگر علوم چون باستان شناسی و تاریخ محلی است. بر این اساس در مقاله حاضر پس از بررسی تعاریف، سابقه تدریس و شیوه آن و پژوهش‌های صورت گرفته، به مسائل و مشکلات مربوط به تدریس و پژوهش این دانش در ایران خواهیم پرداخت و راه‌حل‌هایی برای برون‌رفت از تنگناهای آن ارائه خواهیم کرد. واژه‌های کلیدی: جغرافیای تاریخی، جغرافیای تاریخی پژوهی در ایران، تدریس جغرافیای تاریخی در ایران، تاریخ محلی. دنباله ی این نوشته را بخوانید

تاوان این خون تا قیامت ماند بر ما

اجتماعی فرهنگی یک دیدگاه »

مقدمه:

برای گذر از «جامعه سنتی» به «جامعه مدرن» استقبال از نوسازی اندیشه و حوزه های معرفتی جدیدـ با لحاظ مقتضیات فرهنگ دینی و ملی ـ امری کاملاً ضروری است.

ضرورت بیش از پیش مسأله، زمانی مشخص می شود که بدانیم تولیدات معرفت شناختی دانشگاه ها و مراکز پژوهشی جهان مدرن با سرعتی باور نکردنی در حال افزایش است و آنان بی ملاحظه فرهنگ های دیگر، یافته های خویش را روانه ی خانه های ما می کنند و اگر دستاوردهای آنان که با تداوم و هنرمندی عرضه می شود به مقبولیت عامه نوجویان عرصه دانش برسد، حادثه، اخطار می شود.

ابزارهای آنان از ماهواره گرفته تا به خصوص اینترنت و تکنولوژی های پیشرفته تر دیگری که امروز حتا اندیشیدن به آن دشوار است و فردا به آسانی، تماشاگر آن خواهیم بود، در خدمت اندیشه های آنان است، ابزارهایی که دنیای پاره پاره را به دهکده ای بزرگ مبدل کرده است، دهکده ای که روز به روز کوچک تر می شود. به هر حال اگر با ملاحظات دقیق فرهنگ جامعه به استقبال علوم جدید و نوسازی حوزه های معرفتی خویش برویم، به طور قابل ملاحظه ای خواهیم دید که اندیشه ای که از مبانی استوار نظری و شیوه های منطق عملی و اهداف عالی انسانی برخوردار است ـ در این جا اسلام و تشیع ـ نه تنها تضعیف نخواهد شد بلکه به تقویت هر چه بیشتر بنیادها، اصول و روش های آن خواهد انجامید اگر چنین نبود رسول بزرگ اسلام (ص) نمی فرمود: «اطلبوا العلم ولو باسّین». دنباله ی این نوشته را بخوانید

کتاب کودکان از منظر بزرگان

اجتماعی فرهنگی, اخبار هیچ دیدگاه »

برگ سبزی تحفه ی درویش

jeld 111331.jpg

مقدمه:

         به موازات افزایش روز افزون جمعیت و پیشرفت های لحظه به لحظه­ ی فنّاوری جدید، مشکلات روحی و روانی انسان ها نیز به سرعت افزایش یافته و بسیاری از خانواده ها را به مراکز درمانی و مشاوره ای کشانده است. در این میان کودکان امروزِ ما، در معرض آسیب های روانی بیشتری قرار گرفته اند؛ پس باید برای التیام دردهای روانی آن ها، چاره ای اساسی اندیشید. یکی از راه هایِ معقول و منطقیِ درمانِ این پدیده ی خطرناک، جست و جوی راه چاره و درمان از میان محتوای آرای تربیتی اندیشمندان سرزمین خودمان است. در این راستا این کتاب به جست و جوی راه های تنظیمِ بهداشت روانی کودکان در میان آرای تربیتی چهار اندیشمندِ ایران اسلامی یعنی، ابن سینا، امام محمد غزالی، فارابی و خواجه نصیر طوسی پرداخته است زیرا که آرای تربیتی هر کدام از این بزرگان، در زمانه و حتا مدت ها بعد از زمانِ خویش، التیام بخش روح نا آرام افراد جامعه بوده است. البته نباید از نظر دور داشت که برای تقلیل رنج های روانی کودکان و تقویت بهداشت روانی آن ها باید کارهای وسیع و عمیقی در سطوح مختلف جامعه، بر اساس مقتضیات زمان، انجام پذیرد.

دنباله ی این نوشته را بخوانید

کتاب مربیان عشق و طبیعت

اجتماعی فرهنگی ۳ دیدگاه »

برگ سبز دیگری تحفه ی درویش

(تعلیم وتربیت در آرای سعدی و روسو)

عکس صفحه اول مربیان عشق و طبیعت.jpg

این کتاب از طریق مطالعات کتابخانه‌ای کوشیده است تا نشان دهد که بین روش‌های تربیتی سعدی و روسو بر مبنای دو اثر گرانقدر آن‌ها یعنی « گلستان » و « امیل » در تنبیه و تشویق تشابه وجود دارد با این تفاوت که سعدی معتقد است تشویق و تنبیه باید به‌جا ، به اندازه ، اندیشیده و به صورت متناسب باشد و روسو معتقد است هیچ تنبیهی نباید توسط بزرگترها صورت گیرد بلکه باید همیشه مکافاتی و یا پاداشی را که فرد می‌بینند نتیجه مستقیم و طبیعی عمل بد و یا خوبش باشد. همچنین بین روش‌ها مورد نظر آن‌ها تفاوت‌هایی هم وجود دارد سعدی به الگو سازی، عبرت آموزی، موعظه، نصیحت، استقامت، تشویق و تنبیه، پرسش و پاسخ، نیایش و محاسبه معتقد است و روسو پرورش نیروی عقلانی، دور ساختن کودکان از اجتماع، روش طبیعت، مجازات و پاداش، تربیت منفی و روش عدم عادت را مد نظر دارد. در مجموع سعدی بیشتر به روش تربیتی مستقیم و روسو به روش تربیتی غیرمستقیم اعتقاد دارد .

سبکسرانه بر شانه‌های غولان نشستن

اجتماعی فرهنگی ۴ دیدگاه »

       تقریباً اغلب ما، به دلیل گرفتاری‌های خودساخته  و دیگران ساخته، آن چنان گرفتار دویدن هستیم که تقریباً درنگ و اندیشه در کار و جایگاه خویش را فراموش کرده ایم و چه درناک است فراموشی این آیه مقدس را که گاهی، برای رسیدن باید نرفت. توجیه گرفتاری‌ها از سوی انسان‌هایی که کمتر به حوزه فرهنگ و هنر دلبسته‌اند آسان‌تر است ولی توجیه آن برای انسان‌هایی که ارتباط مستقیم با فرهنگ و هنر و یا مدیریت آن دارند غیرعقلانی  بلکه ضدانسانی است. این واقعه تحت تاثیر زمان و مکان رخدادش حتی می‌تواند به فاجعه نیز منجر شود، به این معنا که در زمان‌های گذشته که فرهنگ و هنر و مدیریت آن، بیشتر تابع امور سیاسی واقتصادی بود و جایگاه زیربنایی آن از نظر علمی و تجربی تبیین نشده بود، سطح انتظارات جامعه از مدیران فرهنگی و هنری کمتر بود و به هرحال مسأله آسان‌تر می‌نمود ولی در زمانی که اقتصاددانان و سیاستمداران  نیز  تحت تاثیر دانشِ برخاسته از علم و تجربه پذیرفته‌اند که فرهنگ زیر بنای جامعه است واگر فرهنگ را در سیاست‌گزاری‌های خود لحاظ نکنند و از هنر به عنوان ابزاری فوق العاده مهم سو نجویند، سیاست و اقتصادشان برباد خواهد رفت، اهمیت مدیریت فرهنگ و هنر هر روز بیش از پیش آشکار می‌شود. دنباله ی این نوشته را بخوانید


Designed by : S.Parhizkary